Düşük Kodlu Otomasyon Platformu Kurulumu ve Yönetişimi

Düşük kodlu araçlar gerçek bir ihtiyaca cevap veriyor. Bir birimin küçük bir otomasyona ihtiyacı olduğunda, bunun için yazılım ekibinden sıra beklemek çoğu zaman işin kendisinden uzun sürer. Bu araçlar sırayı atlatır: iki sistemi birbirine bağlayan, bir bildirim gönderen ya da bir onay akışı yürüten bir kurgu, günler yerine saatler içinde ayağa kalkar. Bu hız gerçektir ve küçümsenmemelidir.

Ancak bu hızın bir arka yüzü var ve bunu açıkça anlatmayı tercih ediyoruz. Kolayca kurulan akış, kolayca unutulur. Altı ay sonra o akışı kimin kurduğu, hangi sisteme hangi yetkiyle bağlandığı ve içinde hangi parolanın gömülü olduğu bilinmez hale gelir. Akışı kuran kişi işten ayrılır ve akış çalışmaya devam eder; bozulduğunda ise kimse ne yaptığını bilmediği için müdahale edilemez. Bir süre sonra kurumda kimsenin haritasını çıkaramadığı bir otomasyon ağı oluşur.

Bizim yaklaşımımız aracı reddetmek değil, çerçevesini kurmaktır. Platform kendi sunucunuzda kurulur, sistemlere bağlantılar merkezi ve denetlenebilir biçimde tanımlanır, sırlar akışın içine gömülmez ayrı bir kasada tutulur. Her akışın bir sahibi ve bir amacı yazılır. Kimin akış kurabileceği, hangi sistemlere kimin bağlanabileceği ve hangi işlemlerin düşük kodlu araçla yapılamayacağı baştan belirlenir. Bu çerçeve kurulduğunda hız korunur, dağınıklık önlenir.

İkinci konu, hangi işin bu araçlarla yapılacağıdır. Düşük kodlu platformlar bağlantı, bildirim, onay ve basit veri aktarımı işlerinde çok verimlidir. Buna karşılık karmaşık iş kuralları, yüksek hacimli veri işleme ve kritik finansal hesaplar bu araçlarla kurulduğunda bakımı zor ve kırılgan yapılar ortaya çıkar. Hangi işin platformda, hangisinin özel geliştirmede kalacağını birlikte belirleriz; bu ayrımı yapmak, kurulumun kendisinden daha değerlidir.