Kestirimci Bakım: Duruşu Planlı Hale Getirmek

Bir fabrikada duruşun maliyeti, bakımın maliyetinden neredeyse her zaman büyüktür. Ama asıl fark toplam sürede değil, duruşun ne zaman olduğundadır. Planlı bir duruşta parça hazırdır, ekip ayarlanmıştır, üretim planı buna göre kaydırılmıştır. Plansız duruşta ise hat durur, parça aranır, bazen tedarik günler alır ve bu arada teslim tarihleri kayar. Aynı arızanın iki hali arasındaki fark, çoğu zaman ürünün kârlılığını belirleyecek büyüklüktedir.

Bakımın klasik yanıtı periyodik bakımdır: belirli sürelerde veya çalışma saatlerinde önceden tanımlı işler yapılır. Bu yaklaşım plansızlığı azaltır ama iki yönde de israf üretir. Henüz ihtiyacı olmayan makine bakıma alınır, bazı parçalar ömrünü doldurmadan değiştirilir; buna karşılık takvimi henüz gelmemiş bir makine arızalanır. Çünkü takvim, makinenin gerçek durumunu değil geçen zamanı ölçer.

Kestirimci bakım, kararı zamandan duruma çevirir. Makine üzerindeki titreşim, sıcaklık, akım, basınç ve çevrim süresi gibi ölçümler sürekli toplanır; sistem makinenin normal çalışma imzasını öğrenir. Rulmanın sesi değiştiğinde, motor akımı aynı işte yükselmeye başladığında ya da çevrim süresi sessizce uzadığında sapma yakalanır ve arıza gerçekleşmeden bakım planlanır. Burada değerli olan kesin bir arıza tarihi vermesi değildir; makinenin durumunun kötüleştiğini erken söylemesidir.

Bu işi dürüst kurmanın şartı, beklentiyi doğru yerde tutmaktır. Sistem her arızayı önceden bilmez ve bunu vaat etmeyiz; bazı arızalar ani ve öncesiz gelişir. Ayrıca ilk dönemde yanlış alarmlar olur, çünkü normalin ne olduğu henüz yeterince öğrenilmemiştir. Bunların ayıklanması işin bir parçasıdır. Buna karşılık ölçüm altyapısı kurulduğunda, henüz hiçbir kestirim yapılmadan bile makine geçmişinin ve duruş nedenlerinin kayıt altına alınması tek başına kazanç üretir.