Çoğu işletmede ürün verisi tek bir yerde durmaz. Stok kodu ve fiyat ERP'de, ürün açıklaması pazarlamanın hazırladığı bir sunumda, ölçü ve teknik tablo üretimden gelen bir Excel'de, İngilizce metin ise ihracat sorumlusunun bilgisayarında yaşar. Aynı ürünün beş ayrı yerde beş ayrı hali vardır ve hangisinin güncel olduğunu çoğu zaman kimse bilmez. Yeni bir pazaryerine açılırken bu dosyalar tek tek birleştirilir; birleştirmeyi yapan kişi izne çıktığında iş durur. Bu bir ihmal sorunu değildir. Ürün bilgisi, herkesin dokunduğu ama kimsenin sahibi olmadığı bir alandır; sahibi tanımlanmadığı sürece hangi araç kullanılırsa kullanılsın dağılmaya devam eder.
Bu dağınıklığın faturası genellikle satış kanalında kesilir. Pazaryeri ürünü listelemez, çünkü kategorinin zorunlu bir özniteliği boştur. Müşteri yanlış ölçü gördüğü için ürünü iade eder. Aynı ürün iki kanalda iki farklı isimle listelendiği için satış raporları tutmaz. Kampanya döneminde birkaç yüz ürünün açıklamasını güncellemek gerektiğinde iş, birkaç kişinin günlerini alan bir kopyala-yapıştır seferberliğine dönüşür ve o seferberlikte mutlaka bir kısmı atlanır. Yurt dışına satan firmalarda tablo daha da ağırlaşır: her dil, her ürün için ayrı bir metin demektir ve çevirinin hangi sürümden yapıldığı bir süre sonra takip edilemez hale gelir. Kanal sayısı arttıkça bu yükün ürün başına değil, kanal başına katlandığı fark edilir; asıl darboğaz da genellikle o noktada görünür hale gelir.
Ürün Bilgi Yönetimi (PIM), bu verinin tek bir merkezde ve tanımlı bir yapıyla tutulmasıdır. Her ürün grubu için hangi özniteliklerin zorunlu olduğu baştan belirlenir: halıda hav yüksekliği ve iplik cinsi, makinede güç ve gerilim, gıdada içindekiler ve alerjen bilgisi. Ürün kaydı bu şablona göre doldurulur; eksik alan kaydın üzerinde görünür, ayrıca aranıp bulunması gerekmez. Merkezde biriken veri sonra kanala göre türetilir: kendi siteniz uzun açıklamayı ister, pazaryeri kendi kategori ağacına ve karakter sınırına uyan bir başlık ister, bayi kataloğu teknik tabloyu ister. Aynı gerçek farklı kalıplarda dışarı çıkar, ama kaynak tektir ve düzeltme tek yerde yapılır.
Dürüst olmak gerekirse PIM, ürün verisini kendiliğinden iyileştirmez. Sisteme eksik ve tutarsız veri girerseniz dışarı düzenli ama yine eksik veri çıkar. Kurulumun en zor kısmı yazılım değil, mevcut kataloğun temizlenmesi ve öznitelik şablonlarının kararlaştırılmasıdır; bu iş sizin ekibinizin zamanını ister ve kimse onun yerine karar veremez. Ayrıca PIM bir stok ya da sipariş sistemi değildir: fiyat ve stok adedi ERP'de kalmaya devam eder, PIM bunları okur ve kanala taşır. Buna karşılık şunu güvenle söyleyebiliriz; veri bir kez düzgün kurulduğunda yeni bir kanala açılmak, baştan yapılan bir hazırlık işi olmaktan çıkıp birkaç günlük bir eşleme işine iner.