Çoğu fabrikada üretim planı iki ayrı yerde yaşar: ERP'de bir sipariş listesi, planlamacının masasında bir Excel. Liste hangi siparişin ne zaman teslim edileceğini söyler; Excel ise o siparişin hangi tezgâhta, hangi sırayla ve hangi kalıpla yapılacağını tutar. Sıra genellikle sabah toplantısında konuşularak kurulur, gün içinde giren acil bir siparişle bozulur ve akşam kimse çizelgenin ilk halinin ne olduğunu hatırlamaz. Bu düzen küçük bir üretimde yürür. Ürün çeşidi arttıkça, kalıp değişimleri uzadıkça ve aynı makineye birden çok iş düştükçe yürümez hale gelir; çünkü sırayı kuran bilgi tek bir kişinin kafasındadır ve o kişi izne çıktığında fabrikanın planlama hızı gözle görülür biçimde düşer.
Buradaki eksik çoğu zaman planlama yazılımı değil, planlamanın hangi soruya cevap verdiğidir. Malzeme ihtiyaç planlaması (MRP) 'ne kadar ve ne zaman lazım' sorusunu çözer: ürün ağacından ihtiyacı hesaplar, tedarik süresini geriye doğru sayar, sipariş önerisi üretir. Ancak klasik kurgusunda kapasiteyi sonsuz varsayar; aynı gün aynı tezgâha üç işi birden yazmasında bir sakınca görmez. İleri planlama ve çizelgeleme (APS) tam bu noktada devreye girer ve farklı bir soruyu yanıtlar: hangi iş, hangi makinede, hangi sırayla ve saat kaçta. MRP miktarı ve tarihi verir; APS o tarihi makine takvimine oturtur. İkisi rakip değildir, biri diğerinin girdisini kullanır.
APS bir çizelgeyi kurarken kısıtları aynı anda hesaba katar: makinenin ve kalıbın müsaitliği, üründen ürüne geçişte kaybedilen ayar süresi, operatör ve vardiya düzeni, malzemenin depoya gireceği tarih, bakım için ayrılmış pencereler ve siparişlerin öncelik sırası. Kritik nokta, ayar süresinin sabit olmamasıdır; açık renkten koyuya geçmekle koyudan açığa geçmek aynı süreyi almaz, aynı kalıp grubundaki iki iş peşpeşe yapıldığında geçiş neredeyse ortadan kalkar. Sıralamayı doğru kurmak, çoğu tesiste yeni makine almadan kazanılan kapasitenin kaynağıdır. Çizelge kurulduğunda iki şey birden elde edilir: sahanın izleyeceği bir sıra ve satışın müşteriye söyleyebileceği, hayali olmayan bir termin tarihi.
Bu işi dürüst kurmanın şartı, girdinin ne kadar sağlam olduğunu baştan konuşmaktır. APS, kendisine verilen rota, standart süre ve ayar süresi verisinden daha iyi bir çizelge üretemez; bu veriler eksikse sistem güzel görünen ama sahada tutmayan planlar üretir. Ayrıca APS kapasite yaratmaz, darboğazı ortadan kaldırmaz ve planlamacının yerine geçmez; yaptığı iş kararı sezgiden hesaba taşımak ve alternatifleri karşılaştırılabilir hale getirmektir. Uygulamada en sık görülen hata, çizelgenin her küçük değişiklikte yeniden kurulup sahaya sürekli yeni sıra göndermesidir; bunun sonucu ekibin çizelgeye güvenmeyi bırakmasıdır. Bu yüzden dondurma penceresi ve yeniden çizelgeleme kuralları işin başında tanımlanır.